Zemljište koje obuhvata Veliki rit je svojina grada Novog Sada predviđena za izgradnju škola, vrtića i doma zdravlja. Izvesno je tako da će to naselje u budućnosti morati biti raseljeno, no niko od zvaničnika ne može da kaže tačno kada.

U okviru Gradske uprave je formirana Gradska stambena agencija koja je nadležna i za raseljavanja, ali i od njih se ne može dobiti informacija ni koje je to okvirno vreme kada bi trebalo početi sa raseljavanjem.

S druge strane, ne zna se ni približan broj raseljenih Roma sa prostora Kosova koji su tih godina posle bombardovanja NATO saveza došli u Srbiju i Vojvodinu. Koliko državni organi Srbije o tome vode računa, verovatno se nikada neće ni saznati. Sa ponekim ciframa barataju samo nevladine i humanitarne organizacije, ali te se brojke obično odnose na kokretna mesta u kojma provode svoje projekte pomoći.

Priča Džemailja (ili kako je po srpskoj ličnoj karti prekršten u Džemaila) Rifatija može se usporedti sa pričom većine Roma koji su došli na ove prostore. Za Albance na Kosovu oni su bili saveznici srpske strane i samim tim postali višak. Kada su došli u Srbiju sa radnim knjižicama (još iz vremena stare Jugoslavije), bilo je dovoljno da ne budu prihvaćeni ni sa ove strane.

Svoja prava, pre svega na imovinu, zbog nerešenog pitanja Kosova ne mogu da ostvare, a neki od njih ne mogu da dobiju čak ni lična dokumenta.

"Ne osećam se više ni kao Rom, ni Aškalija, ni Albanac, ni Srbin ili Egipćanin, nego kao „neko drugi“ . To je ono što se moglo zadnje zaokružini na popisu stanovništva u staroj Jugolaviji kada bi vas pitali za nacionalnost", kaže Rifati.